Terug naar vorige pagina

Het gebouw ligt op de hoek van de Benoordenhoutseweg en de Neuhuyskade en was het eerste woonhotel van Nederland. Het gebouw heeft lichte ruimtes, stalen raamprofielen, banden van geborsteld beton, glas-in-loodramen (nader onderzoek moet uitwijzen of die inderdaad van Theo van Doesburg zijn), gebruik van baksteen en interne lichtschachten. De zoon van een van de twee architecten, heeft in ieder geval een van de gebrandschilderde ramen gemaakt.

Er is gebruikgemaakt van uitsluitend constructieve elementen, dus geen schijnvormen of esthetische overtolligheden en het heeft een symmetrische opzet. "Frank Lloyd Wright in Haagsche stijl" zoals een krant uit die tijd het verwoordde. Onderzoek door de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoedheeft opgeleverd dat de gebruikte zandsteen de variant "Maulbronner" is. Deze steensoort werd bijvoorbeeld ook in het Petroleagebouw ("De Rode Olifant") iets verderop aan de Benoordenhoutseweg en ook elders in Den Haag gebruikt, maar raakte in onbruik na de oorlog. Bij de restauratie van de buitenkant van het gebouw in 2005 is de zandsteen geheel hersteld.

Aanvankelijk was de woonvorm die van een woonhotel, vooral bedoeld voor oud-Indiëgangers die gewend waren aan veel comfort, goede voorzieningen en personeel. Op de begane grond was in dit verband een collectieve keuken, een restaurant en werden de appartementen bediend met kleine dienstliftjes. De keukens in de appartementen waren aanvankelijk beknopt en meer bedoeld als pantry dan als volwaardige keuken. Er was in de eerste jaren veel personeel: piccolo's, koks, bediening, schoonmakers, portiers.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het gehele pand door de Duitsers in gebruik genomen. Auke Kok doet in zijn nieuwe boek "Oorlogsliefde" onder andere verslag van de relatie die door de oorlogsmisdadiger Anton van der Waals in dit pand werd onderhouden.

Nu collectieve keuken en restaurant zijn afgeschaft (in die ruimtes zijn nu ook woonflats gerealiseerd) zijn er alleen nog twee huismeesters. De kelder is een verhaal apart; naar verluidt zou Prinses Beatrix hier in haar jonge jaren als kleuter nog hebben gespeeld. Op dit moment zijn er in de kelder goede opbergruimtes gecreëerd, zowel individueel als voor collectief gebruik
Bron: wikipedia .




Inleiding.

Vrijstaand door groen omgeven appartementengebouw "Boschzicht" uit 1918-1920 in de stijl van de Nieuwe Haagse School. Het gebouw is in opdracht van de NV. Bouw- en exploitatiemaatschappij "De Moderne Woning" ontworpen door W. Verschoor in samenwerking met C. Rutten.

Omschrijving.

Het APPARTEMENTENGEBOUW "Boschzicht", MET TUIN, uit 1918-1920 op samengestelde plattegrond met verspringende rooilijn bestaat uit vier bouwlagen onder een plat dak. Kenmerkend zijn de rode baksteen met verdiept liggende voeg, een kubistische groepering van de bouwmassa's en een geprononceerde horizontale geleding van betonnen lijsten en banden. Opvallend is ook de overgang tussen binnen- en buitenruimte door de in de architectuur opgenomen bakstenen plantenbakken. Brede stalen vensters (deels vervangen door aluminium) zorgen voor een ruime lichttoetreding. Ter plaatse van de trappenhuizen zijn in de gevels verticale vensterstroken aangebracht. In de met natuursteen beklede hoofdentree's is glas-in-lood verwerkt. De bedwongen plasticiteit van de architectuur beperkt zich niet alleen tot de gevels aan de straatzijde gericht op het Haagse Bos, maar is van alle kanten waarneembaar mede door de aanwezigheid van een grote tuin die de representativiteit van het complex onderstreept.

Het ontwerp hield een aantal luxueuze flats in (alle hadden een oppervlakte van 240 m minimaal en sommige liepen over de gehele diepte van het gebouw heen), een restaurant, een biljartkamer, logeerkamers en een grote tuin. Elke flat beschikte over een kamer voor inwonend personeel en een etenslift.

Het flatgebouw beschikt over twee trappenhuizen die gesierd zijn door eikenhouten betimmeringen. Er is een duidelijke scheiding in op de tuin en op het bos gerichte flats, met ruime lichtkoven waarop de badkamers en gangen uitkomen.

Waardering.

Het appartementengebouw met tuin is van cultuurhistorische en typologische waarde vanwege zijn voor Nederland zeldzame woonvorm van het luxueuze woonhotel, dat in de periode tussen de beide Wereldoorlogen met name in Den Haag enige opgang deed. Het is tevens het oudste appartementengebouw van Nederland. Architectuurhistorisch is het een waardevol voorbeeld van de Nieuwe Haagse School.

Bron: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed